خطبه 145 نهج البلاغه
سلام بچه ها جون
بعد از کلی فکر که چه مطلبی بذارم گفتم چون خیلی از ما نسبت به نهج البلاغه کم لطفی داریم و سالی یک بارم لاشو باز نمی کنیم بهتره هر از چند گاهی یکی از سخنان مولامون رو بذارم تا جبران بشه و همه ما فیض ببریم. ایشالا ازمون قبول کنه
بي اعتباري دنيا
اي مردم، براستي شمايان در اين دنيا هدف پيكان مرگيد، زيرا ممكن است با هر نوشيدني نفسگير شويد و در هر لقمه اي گلوگير. به نعمتي نرسيد مگر آنكه نعمتي را از دست دهيد، و طلوع هر آفتاب بر ايوان زندگيتان، غروبي است از عمرتان.
و هيچ يك از شما به روزي جديدي نرسد جز آنكه روزي پيشينش بسر رسيده باشد، و به مال و موقعيّتي نرسد مگر آنكه سرمايه جواني را از كف داده باشد، و به هيچ جايگاهي پا نگذارد مگر آنكه جايگاه پيشين را به ديگري واگذاشته باشد، و هيچ نهالي سر برنيارد جز آنكه نهالي در خاك شود. آري، ريشه هايي درگذشتند كه ما شاخسار آنيم. پس چگونه شاخه ها بر جاي مانند در حالي كه ريشه ها رفته اند؟
و از همين خطبه است هيچ «بدعتي» بر جاي ننهادند مگر آنكه «سنّتي» را درهم شكستند. پس، از بدعتها و كژ راهه ها بپرهيزيد و راه و آيين روشن را پاس داريد. بي ترديد آنچه ديرپاست برتر است و آنچه نو پا و بي ريشه، بدتر.

اسپاچول بردار گچارو خط خطی کن، تلافیه