این چند روزا که داستانی این گرونیا و این برنامه وا پیش اومده س ، یادی یه تیکه کلومی افتادم که یه مدتی دمی دَنی مردوم افتاده بود و راه به راه به هم می نداختن که پ َ نه پَ ! .

سلام حالت چیطورهِ س ؟ پ َ نه پَ !

حالت خوبه س ؟ پ َ نه پَ !

زنده ی ؟ پ َ نه پَ !

مُرده ی ؟ پ َ نه پَ !

وَ ــَ ـَ ـَ ـَ ـَ ـَ ـَ اَه که هر چی می گفتی و هر چی نیمی گفتیا، می بستن به نافت که پ َ نه پَ ! اصی چی چیه س این پ َ نه پَ ! چه کِسی اینا اِنداخت تو دَنی مردوم ؟؟! به چه قصد و نیِّتی ؟ می خواست چیکار کوند ؟ می خواست چی کار نکوند ؟ اینا را من این چند روزه بیشتر نیشستم فکرکردم و تحلیلش کردم :

با توجه به اینکه این چند روزه دو سه تا از انبارای پسته را گرفتن که بالا پنج میلیون کیلو پسته داشتند !  ((پ)) اولی پ َ نه پَ ! پیدا می شد !،پسته!!!.

((پ)) دوم پ َ نه پَ ! وَم هموم پ پرایته س  که رخش فقیران و دربدرانی جامعه بود که الان حُکمی رخش بودنی  خودشا شسته س و گذ اشته س طاقچه بالا و هیشکیم دستش بِش نی می رسد !

با توجه به اینکه مردوم این اصطلاحی پ َ نه پَ ! را خیلی تند و سریع و با ضرب آهنگی بالا می گفتن پس نتیجه می گیریم که این یه معادله ی ضربه که اون ((نه)) وسطی پ َ نه پَ ! حکمی ضربا پیدا می کند .بنابر این جای پ اولی و دومی توی پ َ نه پَ ! زیاد فرقی ندارد .فقط به جیبی مبارکی شوما بستگی دارد که کودوما زودتر نتونید بخرید !!!.

مجموعا از این تحلیل می شِد نتیجه گرفت که اون کسی که این پ َ نه پَ ! را اِنداخته س تو دَنی مردوم خودش یا جزو عوامل احتکاری پسته س یا جزوی گرون کنندگان پرایت ! یا حداقل اونا که تو طاقچه بالا گذاشتن پرایت کمکش کردن ! می خواسته س ذهنی مردوما آماده کوند!

تَش اینجوری می شد :

سلام حالت چیطوره س؟ پ َ نه پَ ! ( ینی نه پرایت می تونم بخرم نه پسته ! )

حالت خوبه س ؟ پ َ نه پَ ! (می خوای با اینکه بعدی ده سال نی می تونم یه پرایت بخرم و یه کیلو پسته توش بخورم حالم خوب باشد؟ !)

زنده ی ؟ پ َ نه پَ ! (می خوای با این وضعی پسته و پرایت زنده باشم ؟!!!)

مُرده ی ؟ پ َ نه پَ ! (می خوای با این وضعی پسته و پرایت زنده نباشم ؟!!!)