فلیپر در واقع به پروتزی گفته می شود که به صورت موقت جایگزین تعداد کمی از دندان های از دست رفته می شود.
همان طور که می دانید، زمانی که یک دندان، به طور مثال دندان 5 از دست می رود، پس از گذشت مدتی دندان های مجاور و دندان مقابل به سمت فضای خالی تیلت پیدا می کنند. یعنی دندان 4 به سمت دیستال و دندان 6 به سمت مزیال تیلت پیدا می کنند و دندان مقابل به سمت بالا که باعث بهم ریختن اکلوژن فرد می شوند. اگر قرار باشد درآینده پروتزی مانند ایمپلنت در دهان گذاشته شود، این اتفاق درمان را با مشکل رو به رو می کند. گفته می شود حداکثر بعد از یک هفته تا 10روز فلیپر در دهان قرار داده شود. امروزه متاسفانه در کشور ما دیده می شود از فلیپرها به عنوان یک پروتز دایم استفاده می گردد!! بدون آنکه حتی بعضی از دندان پزشکان به بیماران خود هشدار دهند. البته بعضی از پروتوزیست ها فلیپرها را بسیار اصولی و مستحکم با گیر کافی می سازند که این پروتز در طولانی مدت مشکلی برای بیمار ایجاد نمی کند. فلیپر را می توان با آکریل های پختنی و همچنین با آکریل های فوری ساخت. اما نوع پختنی آن طول عمر بالاتر و کارایی بیشتری دارد!