آن‌گاه میترا باز به سخن درآمد و گفت: «درباره زناشویی چه می‌گویی ای استاد؟» او پاسخ داد: « شما برای همراهی آفریده شده‌اید و تا ابد نیز همراه خواهید بود. هنگامی که بال‌های سپید فرشته مرگ روزهایتان را پریشان می‌کند، همراه خواهید بود. آری شما در خاطر خداوند نیز همراه خواهید بود، امام در همراهی همیشه فاصله را رعایت کنید و بگذارید بادهای آسمان بین شما به رقص درآید. بگذارید عشق و محبت دریای خروشانی باشد که در میان دو ساحل روح‌های شما قرار می‌گیرد. جام یکدیگر را پر کنید، اما از یک جام ننوشید. از نان خود به یکدیگر بدهید، اما از یک قرص نان نخورید. با هم آواز بخوانید و با هم برقصید و شادی کنید، ولی یکدیگر را تنها بگذارید، همان‌طور که تارهای ساز تنها و جدا هستند، اما از یک نغمه با هم به صدا درمی‌آیند. دل خود را به یکدیگر بدهید، اما نه برای نگه داری، زیرا تنها دست زندگی قادر است دل‌هایتان را نگه دارد. همیشه در کنار هم بایستید، اما نه تنگاتنگ، زیرا ستون‌های معبد نیز دور از هم ایستاده‌اند و درخت بلوط و سرو در سایه یکدیگر رشد نمی‌کنند.»